O Rasie Maine Coon

Opis Kotów Rasy Maine Coon wg. Hodowców

Pochodzenie: północnoamerykański kot, "pospolity łowca myszy", fenotyp do dzisiaj przypomina dzikich i półdzikich przodków ze stanu Maine w Stanach Zjednoczonych, od którego pochodzi nazwa rasy
Wygląd: koty Maine Coon mają silną budowę kości i długie kończyny z charakterystycznymi dużymi i gęsto owłosionymi łapami. Szybko rosną, są odporne i mimo swego okazałego ciała wyglądaja wytwornie. Głowa trójkątna z dobrze wykształconymi, wyraźnie szerokimi i kanciastym pyszczkiem, wysoko stojące uszy z typowymi dla rasy "pędzelkami włosów", duże oczy o "sowim" spojrzeniu. Futro półdługie, dobrze chroniące przed wodą i zimnem. Ogon długi i puszysty, reprezentacyjna część ciała maine coona.
Zachowanie: ciekawskie i wszędobylskie, są towarzyskie i łatwe we współżyciu. Bardzo przywiązują się do człowieka, są "gadatliwe" - wydają dźwięki przypominające gruchanie o różnej modulacji i tonacji, są cierpliwe w stosunku do dzieci.

Standard - FIFe 01.01.2000 dla Kotów Rasy Maine Coon

Wygląd zewnętrzny: Rasa Maine Coon, to duży kot z kanciastym układem głowy, dużymi uszami, szeroką klatką piersiową, mocnym kośćcem, z długim silnie umięśnionym prostokątnym ciałem i długim puszystym ogonem. Wyrobione mięśnie i gęstość futra dają wrażenie siły i witalności.
Wielkość : Średni do dużego.
Kształt głowy :Średniej wielkości, kanciasta. Profil lekko wklęsły. Czoło łagodnie wygięte. Kości policzkowe wysoko położone i wystające.
Oblicze/nos/pyszczek :Oblicze i nos średniej długości z kanciastym zarysem pyszczka. Łatwo wyczuwalne, wyraziste przejście od pyszczka do kości policzkowych. .Broda mocna, w jednej linii pionowej z nosem i górną wargą. Uszy duże, szerokie u nasady, umiarkowanie szpiczaste, "rysie"pędzelki pożądane. Pędzelki włosów w uszach rozciągają się poza zewnętrzne krańce uszu. Osadzone wysoko na głowie, bardzo lekko przechylone na zewnątrz. Powinny być rozstawione na szerokośc ucha. Szerokość zwiększa się u starszych kotów.
Oczy-duże i szeroko osadzone. Lekko owalne, ale nie migdałowe. Kiedy są szeroko otwarte ,wyglądają jak okrągłe. Osadzenie trochę skośne w stosunku do zewnętrznej nasady ucha. Wszystkie kolory dozwolone. Nie ma żadnej relacji między kolorem oczu a futra. Pożądana czysta barwa oka.
Korpus/struktura włosa: Ciało powinno być długie, o silnej budowie kośćca, silnie umięśnione o szerokiej klatce piersiowej. Wszystkie części ciała proporcjonalne nie tworzą wrażenie prostokąta. Nogi silne, średniej długości, tworzą z ciałem prostokąt. Poduszeczki duże, okrągłe z mocnymi pędzelkami między palcami. Ogon przynajmniej tak długi jak ciało od kości ramieniowej do nasady ogona. Szeroki przy nasadzie, zwężający się ku czubkowi, z pełnym powiewającym włosem. Włos na ogonie jest długi i zawsze powiewa.
Futro na każdą pogodę. Gęste i krótkie na głowie ,ramionach i nogach, stopniowo wydłużające się na plecach i bokach, a na tylnych nogach przechodzące w długie i kosmate portki i kosmaty brzuch. Pożądana jest kryza. Faktura jedwabista. Futro jest gładko opadające. Podpuch miękki i delikatny, przykryty szorstkim, gładkim wlosem okrywowym. Wszystkie kolory są dopuszczone z wyjątkiem oznaczeń syjamskich, kolorów-czekoladowego, cynamonowego, lila, beżowego i oznaczeń burmańskich. Dopuszczalna jest każda ilość koloru białego.
Uwagi:

• typ musi być zawsze wyraźniejszy niż barwa,
• bardzo powolne dojrzewanie tej rasy powinno być brane pod uwagę przy ocenie,
• dorosłe kocury mogą mieć większą i szerszą głowę niż kotki,
• kotki są proporcjonalnie mniejsze niż kocury, należy uwzględniać znaczne różnice w rozmiarach,
• długość futra i gęstość podpuchu są inne w różnych porach roku.